دسته: شعرا

غزل 87   گر کسی سرو شنیده‌ست که رفته‌ست این است یا صنوبر که بناگوش و برش سیمین است   نه بلندیست به صورت که تو معلوم کنی که بلند از نظر مردم کوته‌بین است   خواب در عهد تو در چشم من آید هیهات عاشقی کار سری نیست که بر بالین است   همه…

غزل 86   بخت جوان دارد آن که با تو قرینست پیر نگردد که در بهشت برینست   دیگر از آن جانبم نماز نباشد گر تو اشارت کنی که قبله چنینست   آینه‌ای پیش آفتاب نهادست بر در آن خیمه یا شعاع جبینست   گر همه عالم ز لوح فکر بشویند عشق نخواهد شدن که…

شماره 561 طوطی جان مست من از شکری چه می‌شود زهره می پرست من از قمری چه می‌شود   بحر دلم که موج او از فلک نهم گذشت خیره بمانده‌ام که او از گهری چه می‌شود   باغ دلم که صد ارم در نظرش بود عدم نرگس تازه خیره شد کز شجری چه می‌شود  …