دسته: شعرا

غزل 121   با فراقت چند سازم برگ تنهاییم نیست دستگاه صبر و پایاب شکیباییم نیست   ترسم از تنهایی احوالم به رسوایی کشد ترس تنهاییست ور نه بیم رسواییم نیست   مرد گستاخی نیم تا جان در آغوشت کشم بوسه بر پایت دهم چون دست بالاییم نیست   بر گلت آشفته‌ام بگذار تا در…

شماره 569 بهار آمد بهار آمد بهار مشکبار آمد نگار آمد نگار آمد نگار بردبار آمد   صبوح آمد صبوح آمد صبوح راح و روح آمد خرامان ساقی مه رو به ایثار عقار آمد   صفا آمد صفا آمد که سنگ و ریگ روشن شد شفا آمد شفا آمد شفای هر نزار آمد   حبیب…

غزل 120   خبرت هست که بی روی تو آرامم نیست طاقت بار فراق این همه ایامم نیست   خالی از ذکر تو عضوی چه حکایت باشد سر مویی به غلط در همه اندامم نیست   میل آن دانه خالم نظری بیش نبود چون بدیدم ره بیرون شدن از دامم نیست   شب بر آنم…