دسته: سعدی

حکایت هشتاد و ششم   هر که به تأدیب دنیا راه صواب نگیرد، به تعذیب عُقبی گرفتار آید. وَلَنُذِيقَنَّهُم مِّنَ الْعَذَابِ الْأَدْنَىٰ دُونَ الْعَذَابِ الْأَكْبَرِ*. گر به محشر خطاب قهر کند انبیا را چه جای معذرت است

حکایت هشتاد و هفتم شب تاریک دوستان خدای می‌بتابد چو روز رخشنده از تو بکه نالم که دگر داور نیست وز دست تو هیچ دست بالاتر نیست

حکایت هشتاد و هشتم   گدای نیک انجام به از پادشای بد فرجام