دسته: گلستان

حکایت شماره چهل و نه   مشک آنست که ببوید نه آنکه عطار بگوید. دانا چو طبله عطارست خاموش و هنر نمای و نادان خود طبل غازی، بلند آواز و میان تهی.

حکایت پنجاهم عالم اندر میان جاهل را مثلی گفته اند صدیقان   شاهدی در میان کورانست مصحفی در سرای زندیقان

حکایت پنجاه و یکم   دوستی را که به عمری فراچنگ آرند نشاید که به یک دم بیازارند سنگی به چند سال شود لعل پاره ای زنهار تا به یک نفسش نشکنی به سنگ