دسته: حافظ

غزل    ۳۷۷   ما شبی دست برآريم و دعايی بکنيم غم هجران تو را چاره ز جايی بکنيم   دل بيمار شد از دست رفيقان مددی تا طبيبش به سر آريم و دوايی بکنيم   آن که بی جرم برنجيد و به تيغم زد و رفت بازش آريد خدا را که صفايی بکنيم   خشک…

  غزل    ۳۷۶   دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشيم سخن اهل دل است اين و به جان بنيوشيم   نيست در کس کرم و وقت طرب می‌گذرد چاره آن است که سجاده به می بفروشيم   خوش هواييست فرح بخش خدايا بفرست نازنينی که به رويش می گلگون نوشيم   ارغنون…

  غزل    ۳۷۵   صوفی بيا که خرقه سالوس برکشيم وين نقش زرق را خط بطلان به سر کشيم   نذر و فتوح صومعه در وجه می‌نهيم دلق ريا به آب خرابات برکشيم   فردا اگر نه روضه رضوان به ما دهند غلمان ز روضه حور ز جنت به درکشيم   بيرون جهيم سرخوش و…