دسته: شعرا

غزل    ۲۴۴   معاشران گره از زلف يار باز کنيد شبی خوش است بدين قصه‌اش دراز کنيد   حضور خلوت انس است و دوستان جمعند و ان يکاد بخوانيد و در فراز کنيد   رباب و چنگ به بانگ بلند می‌گويند که گوش هوش به پيغام اهل راز کنيد   به جان دوست که غم…

غزل    ۲۴۳   بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنيد از يار آشنا سخن آشنا شنيد   ای شاه حسن چشم به حال گدا فکن کاين گوش بس حکايت شاه و گدا شنيد   خوش می‌کنم به باده مشکين مشام جان کز دلق پوش صومعه بوی ريا شنيد   سر خدا که عارف…

غزل    ۲۴۲   بيا که رايت منصور پادشاه رسيد نويد فتح و بشارت به مهر و ماه رسيد   جمال بخت ز روی ظفر نقاب انداخت کمال عدل به فرياد دادخواه رسيد   سپهر دور خوش اکنون کند که ماه آمد جهان به کام دل اکنون رسد که شاه رسيد   ز قاطعان طريق اين…