دسته: شعرا

غزل    ۲۴۶   عيد است و آخر گل و ياران در انتظار ساقی به روی شاه ببين ماه و می بيار   دل برگرفته بودم از ايام گل ولی کاری بکرد همت پاکان روزه دار   دل در جهان مبند و به مستی سال کن از فيض جام و قصه جمشيد کامگار   جز نقد…

غزل    ۲۴۵   الا ای طوطی گويای اسرار مبادا خاليت شکر ز منقار   سرت سبز و دلت خوش باد جاويد که خوش نقشی نمودی از خط يار   سخن سربسته گفتی با حريفان خدا را زين معما پرده بردار   به روی ما زن از ساغر گلابی که خواب آلوده‌ايم ای بخت بيدار  …

 دوبیتی شماره 1 ببندم شال و میپوشم قدک را بنازم گردش چرخ و فلک را بگردم آب دریاها سراسر بشویم هر دو دست بی نمک را دوبیتی شماره 2 تن محنت کشی دیرم خدایا دل با غم خوشی دیرم خدایا زشوق مسکن و داد غریبی به سینه آتشی دیرم خدایا دوبیتی شماره 3 اگر یار…