دسته: شعرا

غزل    ۳۷۸   ما نگوييم بد و ميل به ناحق نکنيم جامه کس سيه و دلق خود ازرق نکنيم   عيب درويش و توانگر به کم و بيش بد است کار بد مصلحت آن است که مطلق نکنيم   رقم مغلطه بر دفتر دانش نزنيم سر حق بر ورق شعبده ملحق نکنيم   شاه اگر…

غزل    ۳۷۷   ما شبی دست برآريم و دعايی بکنيم غم هجران تو را چاره ز جايی بکنيم   دل بيمار شد از دست رفيقان مددی تا طبيبش به سر آريم و دوايی بکنيم   آن که بی جرم برنجيد و به تيغم زد و رفت بازش آريد خدا را که صفايی بکنيم   خشک…

  غزل    ۳۷۶   دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشيم سخن اهل دل است اين و به جان بنيوشيم   نيست در کس کرم و وقت طرب می‌گذرد چاره آن است که سجاده به می بفروشيم   خوش هواييست فرح بخش خدايا بفرست نازنينی که به رويش می گلگون نوشيم   ارغنون…