دسته: شعرا

از : قصه ی رنگ پریده ، خون سرد من ندانم با که گویم شرح درد  قصه ی رنگ پریده ، خون سرد ؟  هر که با من همره و پیمانه شد  عاقبت شیدا دل و دیوانه شد قصه ام عشاق را دلخون کند  عاقبت ، خواننده را مجنون کند  آتش عشق است و گیرد…

باز باران یادم آرد کربلا را   باز باران با ترانه می خورد بر بام خانه یادم آید کربلا را دشت پر شور و نوا را گردش یک روز غمگین گرم و خونین لرزش طفلان نالان زیر تیغ و نیزه ها را * باز باران با صدای گریه های کودکانه از فراز گونه های زرد…

شرط نیکنامی یکنامی نباشد، از ره عجب خنگ آز و هوس همی راندن روز دعوی، چو طبل بانگ زدن وقت کوشش، ز کار واماندن خستگان را ز طعنه، جان خستن دل خلق خدای رنجاندن خود سلیمان شدن به ثروت و جاه دیگران را ز دیو ترساندن با درافتادگان، ستم کردن زهر را جای شهد نوشاندن…