دسته: شعرا

۲۷ ‫نوروز بود و مُرغ شباویز در سُرود ‫بایرامیدى ، گئجه قوشى اوخوردى ‫جورابِ یار بافته در دستِ یار بود ‫آداخلى قیز ، بیگ جوْرابى توْخوردى ‫آویخته ز روزنه ها شالها فرود ‫هرکس شالین بیر باجادان سوْخوردى ‫این رسم شال و روزنه خود رسم محشرى ‫است ! ‫آى نه گؤزل قایدادى شال ساللاماق ! ‫عیدى…

۲۸ ‫با گریه خواستم که همان شب روم به بام ‫شال ایسته دیم منده ائوده آغلادیم شالى گرفته بستم و رفتم به وقتِ شام ‫بیر شال آلیب ، تئز بئلیمه باغلادیم ‫آویخته ز روزنة خانة غُلام ‫غلام گیله قاشدیم ، شالى ساللادیم جوراب بست و دیدمش آن شب ز روزنه ‫فاطمه خالا منه جوراب باغلادى…

۲۹ ‫در باغهاى میرزامحمد ز شاخسار ‫حیدربابا ، میرزَممدین باخچاسى ‫آلوچه هاى سبز وتُرش ، همچو گوشوار ‫باخچالارین تورشا-شیرین آلچاسى ‫وان چیدنى به تاقچه ها اندر آن دیار ‫گلینلرین دوْزمه لرى ، طاخچاسى ‫صف بسته اند و بر رفِ چشمم نشسته اند ‫هى دوْزوْلر گؤزلریمین رفینده صفها به خط خاطره ام خیمه بسته اند ‫خیمه…