دسته: شعرا

غزل 37   مپندار از لب شیرین عبارت که کامی حاصل آید بی مرارت   فراق افتد میان دوستداران زیان و سود باشد در تجارت   یکی را چون ببینی کشته دوست به دیگر دوستانش ده بشارت   ندانم هیچ کس در عهد حسنت که بادل باشد الا بی بصارت   مرا آن گوشه چشم…

شماره 518 نفسی بهوی الحبیب فارت لما رات الکوس دارت   مدت یدها الی رحیق و النفس بنوره استنارت   لما شربته نفس و ترا خفت و تصاعدت و طارت   لاقت قمرا اذا تجلی الشمس من الحیا توارت   جادت بالروح حین لاقت لا التفتت و لا استشارت

غزل 36   بنده وار آمدم به زنهارت که ندارم سلاح پیکارت   متفق می‌شوم که دل ندهم معتقد می‌شوم دگربارت   مشتری را بهای روی تو نیست من بدین مفلسی خریدارت   غیرتم هست و اقتدارم نیست که بپوشم ز چشم اغیارت   گر چه بی طاقتم چو مور ضعیف می‌کشم نفس و می‌کشم…