دسته: غزل

غزل شماره 164   چو مرا به سوی زندان بکشید تن ز بالا ز مقربان حضرت بشدم غریب و تنها   به میان حبس ناگه قمری مرا قرین شد که فکند در دماغم هوسش هزار سودا   همه کس خلاص جوید ز بلا و حبس من نی چه روم چه روی آرم به برون و…

غزل ماره 163   بروید ای حریفان بکشید یار ما را به من آورید آخر صنم گریزپا را   به ترانه‌های شیرین به بهانه‌های زرین بکشید سوی خانه مه خوب خوش لقا را   وگر او به وعده گوید که دمی دگر بیایم همه وعده مکر باشد بفریبد او شما را   دم سخت گرم…

غزل شماره 162 تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان را تو مرا گنج روانی چه کنم سود و زیان را نفسی یار شرابم نفسی یار کبابم چو در این دور خرابم چه کنم دور زمان را ز همه خلق رمیدم ز همه بازرهیدم نه نهانم نه بدیدم چه کنم کون و…