دسته: غزل

غزل 119   هر چه خواهی کن که ما را با تو روی جنگ نیست پنجه بر زورآوران انداختن فرهنگ نیست   در که خواهم بستن آن دل کز وصالت برکنم چون تو در عالم نباشد ور نه عالم تنگ نیست   شاهد ما را نه هر چشمی چنان بیند که هست صنع را آیینه‌ای…

غزل 118   جان ندارد هر که جانانیش نیست تنگ عیشست آن که بستانیش نیست   هر که را صورت نبندد سر عشق صورتی دارد ولی جانیش نیست   گر دلی داری به دلبندی بده ضایع آن کشور که سلطانیش نیست   کامران آن دل که محبوبیش هست نیکبخت آن سر که سامانیش نیست  …

غزل 117   ای که گفتی هیچ مشکل چون فراق یار نیست گر امید وصل باشد همچنان دشوار نیست   خلق را بیدار باید بود از آب چشم من وین عجب کان وقت می‌گریم که کس بیدار نیست   نوک مژگانم به سرخی بر بیاض روی زرد قصه دل می‌نویسد حاجت گفتار نیست   بی‌دلان…