دسته: حافظ

غزل    ۲۸۸   کنار آب و پای بيد و طبع شعر و ياری خوش معاشر دلبری شيرين و ساقی گلعذاری خوش   الا ای دولتی طالع که قدر وقت می‌دانی گوارا بادت اين عشرت که داری روزگاری خوش   هر آن کس را که در خاطر ز عشق دلبری باريست سپندی گو بر آتش نه…

غزل    ۲۴۱   معاشران ز حريف شبانه ياد آريد حقوق بندگی مخلصانه ياد آريد   به وقت سرخوشی از آه و ناله عشاق به صوت و نغمه چنگ و چغانه ياد آريد   چو لطف باده کند جلوه در رخ ساقی ز عاشقان به سرود و ترانه ياد آريد   چو در ميان مراد آوريد…

غزل    ۲۷۱   دارم از زلف سياهش گله چندان که مپرس که چنان ز او شده‌ام بی سر و سامان که مپرس   کس به اميد وفا ترک دل و دين مکناد که چنانم من از اين کرده پشيمان که مپرس   به يکی جرعه که آزار کسش در پی نيست زحمتی می‌کشم از مردم…