دسته: حافظ

غزل    ۶۴   اگر چه عرض هنر پيش يار بی‌ادبيست زبان خموش وليکن دهان پر از عربيست   پری نهفته رخ و ديو در کرشمه حسن بسوخت ديده ز حيرت که اين چه بوالعجبيست   در اين چمن گل بی خار کس نچيد آری چراغ مصطفوی با شرار بولهبيست   سبب مپرس که چرخ از…

  غزل    ۶۳   روی تو کس نديد و هزارت رقيب هست در غنچه‌ای هنوز و صدت عندليب هست   گر آمدم به کوی تو چندان غريب نيست چون من در آن ديار هزاران غريب هست   در عشق خانقاه و خرابات فرق نيست هر جا که هست پرتو روی حبيب هست   آن جا…

غزل    ۶۲   مرحبا ای پيک مشتاقان بده پيغام دوست تا کنم جان از سر رغبت فدای نام دوست   واله و شيداست دايم همچو بلبل در قفس طوطی طبعم ز عشق شکر و بادام دوست   زلف او دام است و خالش دانه آن دام و من بر اميد دانه‌ای افتاده‌ام در دام دوست…