حکایت سعدی درباره مناجات درویش و رحمت الهی | اپلیکیشن نینوایان

درویشی به مناجات در می‌گفت: یا رب بر بدان رحمت كن كه بر نیكان خود رحمت كرده‌ای كه مر ایشان را نیک آفریده‌ای.

بازنویسی حکایت سعدی (مناجات درویش) به زبان ساده و امروزی

سعدی در این حکایت کوتاه، مناجات زیبا و عمیق درویشی را روایت می‌کند که با خدای خود سخن می‌گوید. درویش در مناجات خود درخواستی بسیار متعالی دارد؛ او از خدا نمی‌خواهد که فقط به نیکان رحم کند، بلکه می‌گوید: «خدایا! بر بدان هم رحمت کن، چون نیکان را خودت نیکو آفریده‌ای و آنان لایق رحمتند، اما بدان نیازمند رحمت ویژهٔ تو هستند تا با لطف تو، نیک شوند.»

این مناجات نشان‌دهندهٔ نگاه مهربان و رئوف درویش است که نه تنها برای خود و نیکان، بلکه برای بدکاران هم طلب رحمت می‌کند. او می‌داند که نیکی، هدیهٔ خداست و بدی، نتیجهٔ غفلت انسان؛ پس تنها رحمت الهی است که می‌تواند بدان را نیز به راه نیکی بازگرداند.

نتیجه اخلاقی حکایت:

– رحمت خداوند، همگان را دربر می‌گیرد، حتی بدکاران را.
– نیکی، موهبتی الهی است و بدان نیز با رحمت خدا می‌توانند نیک شوند.
– دعا و مناجات باید برای همهٔ بندگان باشد، نه فقط برای خود و نیکان.
– مهربانی و رأفت، از صفات برجستهٔ اولیای خداست.
– هیچ کس را نباید از رحمت خدا ناامید کرد.

💡 برای شنیدن روایت صوتی این حکایت و صدها حکایت دیگر از سعدی، مولانا، عطار و پروین اعتصامی، به همراه اجرای زیبای موسیقی اصیل ایرانی، اپلیکیشن نینوایان را نصب کنید و دنیای هنر را به گوش خود بسپارید.