۷۴
دُرنا ز آسمان گذرد وقت شامگاه
حیدربابا . گئجه دورنا گئچنده
کوْراوْغلى در سیاهى شب مى کند نگاه
کوْراوْغلونون گؤزى قارا سئچنده
قیرآتِ او به زین شده و چشم او به راه
قیر آتینى مینیب ، کسیب ، بیچنده
من غرق آرزویم و آبم نمى برد
منده بوردان تئز مطلبه چاتمارام
ایوَز تا نیاید خوابم نمى برد
ایوز گلیب ، چاتمیونجان یاتمارام
دیدگاهتان را بنویسید