۶۷
اى کاش پشتِ دامْ قَیَه ، از صخره هاى تو
بیر چیخئیدیم دام قیه نین داشینا
مى آمدم که پرسم از او ماجراى تو
بیر باخئیدیم گئچمیشینه ، یاشینا
بینم چه رفته است و چه مانده براى تو
بیر گورئیدیم نه لر گلمیش باشینا
روزى چو برفهاى تو با گریه سر کنم
منده اْونون قارلاریلان آغلاردیم
دلهاى سردِ یخ زده را داغتر کنم
قیش دوْندوران اوْرکلرى داغلاردیم
دیدگاهتان را بنویسید