۵۶
مجدالسّادات خندة خوش مى زند چو باغ
مجدالسّادات گوْلردى باغلارکیمى
چون ابر کوهسار بغُرّد به باغ و راغ
گوْروْلدردى بولوتلى داغلارکیمى
حرفش زلال و روشن چون روغن چراغ
سؤز آغزیندا اریردى یاغلارکیمى
با جَبهتِ گشاده ، خردمند دیه بود
آلنى آچیق ، یاخشى درین قاناردى
چشمان سبز او به زمرّد شبیه بود
یاشیل گؤزلر چیراغ تکین یاناردى
دیدگاهتان را بنویسید