۱۶
حیدربابا ، ز صخره و سنگت به کوهسار
حیدر بابا ، داغین ، داشین ، سره سى
کبکت به نغمه ، وز پیِ او جوجه رهسپار
کهلیک اوْخور ، دالیسیندا فره سى
از برّة سفید و سیه ، گله بى شمار
قوزولارین آغى ، بوْزى ، قره سى
اى کاش گام مى زدم آن کوه و درّه را
بیر گئدیدیم داغ-دره لر اوزونى
مى خواندم آن ترانة » چوپان و برّه « را
اوْخویئدیم : » چوْبان ، قیتر قوزونى «
دیدگاهتان را بنویسید