حکایت سعدی درباره روزی و اجل و توکل بر خدا | اپلیکیشن نینوایان

ای طالب روزی بنشین که بخوری و ای مطلوب اجل مرو که جان نبری.
جهد رزق ار کنی و گر نکنی
برساند خدای عز و جل

ور روی در دهان شیر و پلنگ
نخورندت مگر به روز اجل

بازنویسی حکایت سعدی (روزی و اجل) به زبان ساده و امروزی

سعدی در این حکایت کوتاه اما پرمعنا، به یکی از مهم‌ترین باورهای اسلامی و انسانی اشاره می‌کند: **توکل بر خداوند در مورد روزی و مرگ**. او می‌گوید که روزی انسان، چه برای آن تلاش کند و چه نکند، در نهایت از سوی خداوند به او می‌رسد. پس نباید برای به دست آوردن روزی، دست به هر کاری زد یا از راه‌های نادرست وارد شد.

از سوی دیگر، او به این نکته اشاره می‌کند که مرگ نیز در دست خداست و انسان تا زمانی که اجلش فرا نرسیده باشد، هرگز نخواهد مرد. حتی اگر خود را به خطرناک‌ترین مکان‌ها مانند دهان شیر و پلنگ بیندازد، تا زمان مرگش نرسیده باشد، جان سالم به در خواهد برد.

این سخن، دعوتی است به آرامش و توکل بر خداوند، همراه با تلاش و کوشش معقول. انسان باید برای روزی خود بکوشد، اما بداند که نتیجهٔ نهایی به دست خداست و نباید از ترس مرگ یا نگرانی از روزی، آرامش خود را از دست بدهد.

نتیجه اخلاقی حکایت:

– روزی هر کس، از سوی خداست و با تلاش یا بی‌تلاشی کامل، تغییر نمی‌کند.
– مرگ، زمانی فرا می‌رسد که اجل انسان سر رسیده باشد.
– نباید از خطرات بترسیم، چون تا اجل ما فرا نرسیده، اتفاقی برایمان نمی‌افتد.
– توکل بر خدا، آرامش‌بخش و دلگرم‌کننده است.
– انسان باید تلاش کند، اما بداند که نتیجهٔ نهایی به دست خداست.
– نگرانی و ترس از آینده، بی‌فایده است و به سرنوشت ما کمکی نمی‌کند.

💡 برای شنیدن روایت صوتی این حکایت و صدها حکایت دیگر از سعدی، مولانا، عطار و پروین اعتصامی، به همراه اجرای زیبای موسیقی اصیل ایرانی، اپلیکیشن نینوایان را نصب کنید و دنیای هنر را به گوش خود بسپارید.