۶۶
گر کاروان گذر کند از برفِ پشت کوه
حیدربابا ، قارلى داغلار آشاندا
شب راه گم کند به سرازیرى ، آن گروه
گئجه کروان یوْلون آزیب ، چاشاندا
باشم به هر کجاى ، ز ایرانِ پُرشُکوه
من هارداسام ، تهراندا یا کاشاندا
چشمم بیابد اینکه کجا هست کاروان
اوزاقلاردان گؤزوم سئچر اوْنلارى
آید خیال و سبقت گیرد در آن میان
خیال گلیب ، آشیب ، گئچر اوْنلارى
دیدگاهتان را بنویسید