۵۷
آن سفره هاى باز پدر یاد کردنى است
منیم آتام سفره لى بیر کیشییدى
آن یاریش به ایل من انشا کردنى است
ائل الیندن توتماق اوْنون ایشییدى
روحش به یاد نیکى او شاد کردنى است
گؤزللرین آخره قالمیشییدى
وارونه گشت بعدِ پدر کار روزگار
اوْننان سوْرا دؤنرگه لر دؤنوْبلر
خاموش شد چراغ محبت در این دیار
محبّتین چیراخلارى سؤنوْبلر
دیدگاهتان را بنویسید