دسته: نیما یوشیج

بهار   بچه‌ها بهار گل‌ها وا شدند، برف‌ها پا شدند، از رو سبزه‌ها از رو کوهسار بچه‌ها بهار! داره رو درخت می‌خونه به‌گوش: «پوستین را بکن قبا را بپوش.» بیدار شو بیدار بچه‌ها بهار! دارند می‌روند دارند می‌پرند زنبور از لونه بابا از خونه همه پی‌ِ کار بچه‌ها بهار!

گل زودرس آن گل زودرس چو چشم گشود  به لب رودخانه تنها بود  گفت دهقان سالخورده که: حیف که چنین یکه بر شکفتی زود  لب گشادی کنون بدین هنگام  که ز تو خاطری نیابد سود  گل زیبای من ولی مشکن  کور نشناسد از سفید کبود نشود کم ز من بدو گل گفت  نه به بی…

مفسده ی گل صبح چو انوار سرافکنده زد گل به دم باد وزان خنده زد  چهره برافروخت چو اختر به دشت  وز در دل ها به فسون می گذشت  ز آنچه به هر جای به غمزه ربود  بار نخستین دل پروانه بود  راه سپارنده ی بالا و پست بست پر و بال و به گل…