دسته: غزل

شماره 660 نثرنا فی ربیع الوصل بالورد حنانینا فنعم الزوج و الفرد   ز رویت باغ و عبهر می‌توان کرد ز زلفت مشک و عنبر می‌توان کرد   ز روی زرد همچون زعفرانم جهانی را مزعفر می‌توان کرد   به یک دانه ز خرمنگاه ماهت فلک‌ها را مسخر می‌توان کرد   تو آن خضری که…

شماره 659 دلم امروز خوی یار دارد هوای روی چون گلنار دارد   که طاووس آن طرف پر می‌فشاند که بلبل آن طرف تکرار دارد   صدای نای آن جا نکته گوید نوای چنگ بس اسرار دارد   بگه برخیز فردا سوی او رو که او عاشق چو من بسیار دارد   چو بگشاید رخان…

شماره 658 بگو دل را که گرد غم نگردد ازیرا غم به خوردن کم نگردد   نبات آب و گل جمله غم آمد که سور او به جز ماتم نگردد   مگرد ای مرغ دل پیرامن غم که در غم پر و پا محکم نگردد   دل اندر بی‌غمی پری بیابد که دیگر گرد این…