دسته: غزل

غزل شماره 102   سلیمانا بیار انگشتری را مطیع و بنده کن دیو و پری را   برآر آواز ردوها علی منور کن سرای شش دری را   برآوردن ز مغرب آفتابی مسلم شد ضمیر آن سری را   بدین سان مهتری یابد هر آن کس که بهر حق گذارد مهتری را   بنه بر…

غزل شماره 101   بسوزانیم سودا و جنون را درآشامیم هر دم موج خون را   حریف دوزخ آشامان مستیم که بشکافند سقف سبزگون را   چه خواهد کرد شمع لایزالی فلک را وین دو شمع سرنگون را   فروبریم دست دزد غم را که دزدیدست عقل صد زبون را   شراب صرف سلطانی بریزیم…

غزل شماره 100   بیا ای جان نو داده جهان را ببر از کار عقل کاردان را   چو تیرم تا نپرانی نپرم بیا بار دگر پر کن کمان را   ز عشقت باز طشت از بام افتاد فرست از بام باز آن نردبان را   مرا گویند بامش از چه سویست از آن سویی…