دسته: غزل

غزل شماره 124   ساقی تو شراب لامکان را آن نام و نشان بی‌نشان را   بفزا که فزایش روانی سرمست و روانه کن روان را   یک بار دگر بیا درآموز ساقی گشتن تو ساقیان را   چون چشمه بجوش از دل سنگ بشکن تو سبوی جسم و جان را   عشرت ده عاشقان…

غزل شماره 123   دیدم شه خوب خوش لقا را آن چشم و چراغ سینه‌ها را   آن مونس و غمگسار دل را آن جان و جهان جان فزا را   آن کس که خرد دهد خرد را آن کس که صفا دهد صفا را   آن سجده گه مه و فلک را آن قبله…

غزل شماره 122   دیدم رخ خوب گلشنی را آن چشم و چراغ روشنی را   آن قبله و سجده گاه جان را آن عشرت و جای ایمنی را   دل گفت که جان سپارم آن جا بگذارم هستی و منی را   جان هم به سماع اندرآمد آغاز نهاد کف زنی را   عقل…