دسته: غزل

شماره 203   آمد بهار خرم آمد نگار ما چون صد هزار تنگ شکر در کنار ما   آمد مهی که مجلس جان زو منورست تا بشکند ز باده گلگون خمار ما   شاد آمدی بیا و ملوکانه آمدی ای سرو گلستان چمن و لاله زار ما   پاینده باش ای مه و پاینده عمر…

شماره 202   هر روز بامداد سلام علیکما آن جا که شه نشیند و آن وقت مرتضا   دل ایستاد پیشش بسته دو دست خویش تا دست شاه بخشد پایان زر و عطا   جان مست کاس و تا ابدالدهر گه گهی بر خوان جسم کاسه نهد دل نصیب ما   تا زان نصیب بخشد…

شماره 201   شب رفت و هم تمام نشد ماجرای ما ناچار گفتنی‌ست تمامی ماجرا   والله ز دور آدم تا روز رستخیز کوته نگشت و هم نشود این درازنا   اما چنین نماید کاینک تمام شد چون ترک گوید اشپو مرد رونده را   اشپوی ترک چیست که نزدیک منزلی تا گرمی و جلادت…