دسته: غزل

غزل شماره 200 نام شتر به ترکی چه بود بگو دوا نام بچه ش چه باشد او خود پیش دوا   ما زاده قضا و قضا مادر همه‌ست چون کودکان دوان شده‌ایم از پی قضا   ما شیر از او خوریم و همه در پیش پریم گر شرق و غرب تازد ور جانب سما  …

غزل شماره 199   ای خان و مان بمانده و از شهر خود جدا شاد آمدیت از سفر خانه خدا   روز از سفر به فاقه و شب‌ها قرار نی در عشق حج کعبه و دیدار مصطفا   مالیده رو و سینه در آن قبله گاه حق در خانه خدا شده قد کان آمنسا  …

غزل شماره 198 ای صوفیان عشق بدرید خرقه‌ها صد جامه ضرب کرد گل از لذت صبا   کز یار دور ماند و گرفتار خار شد زین هر دو درد رست گل از امر ایتیا   از غیب رو نمود صلایی زد و برفت کاین راه کوتهست گرت نیست پا روا   من هم خموش کردم…