دسته: غزل

شماره 212   اسیر شیشه کن آن جنیان دانا را بریز خون دل آن خونیان صهبا را   ربوده‌اند کلاه هزار خسرو را قبای لعل ببخشیده چهره ما را   به گاه جلوه چو طاووس عقل‌ها برده گشاده چون دل عشاق پر رعنا را   ز عکسشان فلک سبز رنگ لعل شود قیاس کن که…

شماره 211   باز بنفشه رسید جانب سوسن دوتا باز گل لعل پوش می‌بدراند قبا   بازرسیدند شاد زان سوی عالم چو باد مست و خرامان و خوش سبزقبایان ما   سرو علمدار رفت سوخت خزان را به تفت وز سر که رخ نمود لاله شیرین لقا   سنبله با یاسمین گفت سلام علیک گفت…

شماره 210   گر نه تهی باشدی بیشترین جوی‌ها خواجه چرا می‌دود تشنه در این کوی‌ها   خم که در او باده نیست هست خم از باد پر خم پر از باد کی سرخ کند روی‌ها   هست تهی خارها نیست در او بوی گل کور بجوید ز خار لطف گل و بوی‌ها   با…