دسته: غزل

شماره 305   آواز داد اختر بس روشنست امشب گفتم ستارگان را مه با منست امشب   بررو به بام بالا از بهر الصلا را گل چیدنست امشب می خوردنست امشب   تا روز دلبر ما اندر برست چون دل دستش به مهر ما را در گردنست امشب   تا روز زنگیان را با روم…

شماره 304   هیچ می‌دانی چه می‌گوید رباب ز اشک چشم و از جگرهای کباب   پوستی‌ام دور مانده من ز گوشت چون ننالم در فراق و در عذاب   چوب هم گوید بدم من شاخ سبز زین من بشکست و بدرید آن رکاب   ما غریبان فراقیم ای شهان بشنوید از ما الی الله…

شماره 303   مجلس خوش کن از آن دو پاره چوب عود را درسوز و بربط را بکوب   این ننالد تا نکوبی بر رگش وان دگر در نفی و در سوزست خوب   مجلسی پرگرد بر خاشاک فکر خیز ای فراش فرش جان بروب   تا نسوزی بوی ندهد آن بخور تا نکوبی نفع…