دسته: غزل

شماره 351   طبیب درد بی‌درمان کدامست رفیق راه بی‌پایان کدامست   اگر عقلست پس دیوانگی چیست وگر جانست پس جانان کدامست   چراغ عالم افروز مخلد که نی کفرست و نی ایمان کدامست   پر از درست بحر لایزالی درونش گوهر انسان کدامست   غلامانه است اشیاء را قباها میان بندگان سلطان کدامست  …

شماره 350   ز بعد وقت نومیدی امیدیست به زیر کوری اندر سینه دیدیست   نبینی نور چون دانی تو کوری سیه نادیده کی داند سپیدیست   قرین صد هزاران نقش و معنی نهان تصریف سلطان وحیدیست   که جنباننده این نقش و معنی‌ست چو بادی رقص‌های شاخ بیدیست   مشو نومید از دشنام دلدار…

شماره 349   مبر رنج ای برادر خواجه سختست به وقت داد و بخشش شوربختست   اگر چه باغ را نیمی گرفته‌ست ولیکن سخت بی‌میوه درختست   گشاده ابروست و بسته کیسه مشو غره که او را سیم و رختست   دو دستش را به تخته دوختستند چه سود ار خواجه بر بالای تختست  …