دسته: غزل

شماره 348   صدایی کز کمان آید نذیریست که اغلب با صدایش زخم تیریست   مؤثر را نگر در آب آثار کاثر جستن عصای هر ضریریست   پس لا تبصرونت تبصرونی‌ست بصر جستن ز الهام بصیریست   تو هر چه داری نه جویانش بودی طلب‌ها گوش گیری و بشیریست   چنان کن که طلب‌ها بیش…

شماره 347   قرار زندگانی آن نگارست کز او آن بی‌قراری برقرارست   مرا سودای تو دامن گرفته‌ست که این سودا نه آن سودای پارست   منم سوزان در آتش‌های نو نو مرا با یارکان اکنون چه کارست   همی‌نالد درون از بی‌قراری بدان ماند که آن جان نگارست   چو از یاری تو را…

شماره 346   شنیدم مر مرا لطفت دعا گفت برای بنده خود لطف‌ها گفت   چه گویم من مکافات تو ای جان که نیکی تو را جانا خدا گفت   ولیکن جان این کمتر دعاگو همه شب روی ماهت را دعا گفت