دسته: غزل

شماره 360   ایا ساقی تویی قاضی حاجات شرابی ده که آرد در مراعات   چنان گشتم ز مستی و خرابی که نشناسم اشارات از عبارات   پدر بر خم خمرم وقف کردست سبیلم کرد مادر بر خرابات   دو گوشم بست یزدان تا رهیدم ز حال دی و فردا و خرافات   دگرگون است…

شماره 359   در این جو دل چو دولاب خرابست که هر سویی که گردد پیشش آبست   وگر تو پشت سوی آب داری به پیش روت آب اندر شتابست   چگونه جان برد سایه ز خورشید که جان او به دست آفتابست   اگر سایه کند گردن درازی رخ خورشید آن دم در نقابست…

شماره 358   نگار خوب شکربار چونست چراغ دیده و دیدار چونست   عجب آن غمزه غماز چونست عجب آن طره طرار چونست   عجب آن شهره بازار خوبی عجب آن رونق گلزار چونست   دلم از مهر در ماتم نشسته‌ست عجب در مهر دل دلدار چونست   ز لطف خویش یارم خواند آن یار…