دسته: مولانا

شماره 46   دی بنواخت یار من بنده غم رسیده را داد ز خویش چاشنی جان ستم چشیده را   هوش فزود هوش را حلقه نمود گوش را جوش نمود نوش را نور فزود دیده را   گفت که ای نزار من خسته و ترسگار من من نفروشم از کرم بنده خودخریده را   بین…

شماره 45   با لب او چه خوش بود گفت و شنید و ماجرا خاصه که در گشاید و گوید خواجه اندرآ   با لب خشک گوید او قصه چشمه خضر بر قد مرد می‌برد درزی عشق او قبا   مست شوند چشم‌ها از سکرات چشم او رقص کنان درخت‌ها پیش لطافت صبا   بلبل…

شماره 44   در دو جهان لطیف و خوش همچو امیر ما کجا ابروی او گره نشد گر چه که دید صد خطا   چشم گشا و رو نگر جرم بیار و خو نگر خوی چو آب جو نگر جمله طراوت و صفا   من ز سلام گرم او آب شدم ز شرم او وز…