دسته: مولانا

غزل شماره 138   سکه رخسار ما جز زر مبادا بی‌شما در تک دریای دل گوهر مبادا بی‌شما   شاخه‌های باغ شادی کان قوی تازه‌ست و تر خشک بادا بی‌شما و تر مبادا بی‌شما   این همای دل که خو کردست در سایه شما جز میان شعله آذر مبادا بی‌شما   دیدمش بیمار جان را…

غزل شماره 137   با چنین شمشیر دولت تو زبون مانی چرا گوهری باشی و از سنگی فرومانی چرا   می‌کشد هر کرکسی اجزات را هر جانبی چون نه مرداری تو بلک باز جانانی چرا   دیده‌ات را چون نظر از دیده باقی رسید دیده‌ات شرمین شود از دیده فانی چرا   آن که او…

غزل شماره 136   پرده دیگر مزن جز پرده دلدار ما آن هزاران یوسف شیرین شیرین کار ما   یوسفان را مست کرد و پرده‌هاشان بردرید غمزه خونی مست آن شه خمار ما   جان ما همچون سگان کوی او خون خوار شد آفرین‌ها صد هزاران بر سگ خون خوار ما   در نوای عشق…