دسته: شهریار
-
۱۶
۱۶ حیدربابا ، ز صخره و سنگت به کوهسار حیدر بابا ، داغین ، داشین ، سره سى کبکت به نغمه ، وز پیِ او جوجه رهسپار کهلیک اوْخور ، دالیسیندا فره سى از برّة سفید و سیه ، گله بى شمار قوزولارین آغى ، بوْزى ، قره سى اى کاش گام مى زدم آن…
-
۱۷
۱۷ در پهندشتِ سُولى یِئر ، آن رشک آفتاب حیدر بابا ، سولى یئرین دوْزوْنده جوشنده چشمه ها ز چمنها ، به پیچ و تاب بولاخ قئنیر چاى چمنین گؤزونده بولاغ اوْتى شناورِ سرسبز روى آب بولاغ اوْتى اوْزَر سویون اوْزوْنده زیبا پرندگان چون از آن دشت بگذرند گؤزل قوشلار اوْردان گلیب ، گئچللر خلوت…
-
۱۸
۱۸ وقتِ درو ، به سنبله چین داسها نگر بیچین اوْستى ، سونبول بیچن اوْراخلار گویى به زلف شانه زند شانه ها مگر ایله بیل کى ، زوْلفى دارار داراخلار در کشتزار از پىِ مرغان ، شکارگر شکارچیلار بیلدیرچینى سوْراخلار دوغ است و نان خشک ، غذاى دروگران بیچین چیلر آیرانلارین ایچللر خوابى سبک ،…