دسته: شهریار

۷۳ تا خون غیرت تو بجوشد ز کوهسار ‫حیدربابا ، غیرت قانون قاینارکن ‫تا پَر گرفته باز و عقابت در آن کنار ‫قره قوشلار سنن قوْپوپ ، قالخارکن ‫با تخته سنگهایت به رقصند و در شکار ‫اوْ سیلدیریم داشلارینان اوْینارکن برخیز و نقش همّت من در سما نگر ‫قوْزان ، منیم همّتیمى اوْردا گؤر ‫برگَرد…

۷۴ ‫دُرنا ز آسمان گذرد وقت شامگاه ‫حیدربابا . گئجه دورنا گئچنده ‫کوْراوْغلى در سیاهى شب مى کند نگاه ‫کوْراوْغلونون گؤزى قارا سئچنده ‫قیرآتِ او به زین شده و چشم او به راه ‫قیر آتینى مینیب ، کسیب ، بیچنده ‫من غرق آرزویم و آبم نمى برد ‫منده بوردان تئز مطلبه چاتمارام ‫ایوَز تا نیاید…

۷۵ ‫مردانِ مرد زاید از چون تو کوهِ نور ‫حیدربابا ، مرد اوْغوللار دوْغگینان ‫نامرد را بگیر و بکن زیر خاکِ گور ‫نامردلرین بورونلارین اوْغگینان چشمانِ گرگِ گردنه را کور کن به زور ‫گدیکلرده قوردلارى توت ، بوْغگینان ‫بگذار برّه هاى تو آسوده تر چرند ‫قوْى قوزولار آیین-شایین اوْتلاسین ‫وان گلّه هاى فربه تو دُنبه…