دسته: گلستان

حکایت سی و چهارم   مردمان را عیب نهانی پیدا مکن که مر ایشان را رسوا کنی و خود را بی اعتماد هر که علم خواند و عمل نکند بدان ماند که گاو راند و تخم نیفشاند.

حکایت سی و پنجم بس قامت خوش که زیر چادر باشد چون باز کنی مادر مادر باشد

حکایت سی و ششم   اگر شبها همه قدر بودی، شب قدر بی قدر بودی   گر سنگ همه لعل بدخشان بودی پس قیمت لعل و سنگ یکسان بودی