دسته: حافظ

غزل    ۱۶۴   نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد عالم پير دگرباره جوان خواهد شد   ارغوان جام عقيقی به سمن خواهد داد چشم نرگس به شقايق نگران خواهد شد   اين تطاول که کشيد از غم هجران بلبل تا سراپرده گل نعره زنان خواهد شد   گر ز مسجد به خرابات شدم خرده…

غزل    ۱۶۲ خوش آمد گل وز آن خوشتر نباشد که در دستت بجز ساغر نباشد   زمان خوشدلی درياب و در ياب که دايم در صدف گوهر نباشد   غنيمت دان و می خور در گلستان که گل تا هفته ديگر نباشد   ايا پرلعل کرده جام زرين ببخشا بر کسی کش زر نباشد  …

غزل    ۱۶۱   کی شعر تر انگيزد خاطر که حزين باشد يک نکته از اين معنی گفتيم و همين باشد   از لعل تو گر يابم انگشتری زنهار صد ملک سليمانم در زير نگين باشد   غمناک نبايد بود از طعن حسود ای دل شايد که چو وابينی خير تو در اين باشد   هر…