دسته: حافظ

غزل    ۲۷۵   صوفی گلی بچين و مرقع به خار بخش وين زهد خشک را به می خوشگوار بخش   طامات و شطح در ره آهنگ چنگ نه تسبيح و طيلسان به می و ميگسار بخش   زهد گران که شاهد و ساقی نمی‌خرند در حلقه چمن به نسيم بهار بخش   راهم شراب لعل…

غزل    ۲۷۴   به دور لاله قدح گير و بی‌ريا می‌باش به بوی گل نفسی همدم صبا می‌باش   نگويمت که همه ساله می پرستی کن سه ماه می خور و نه ماه پارسا می‌باش   چو پير سالک عشقت به می حواله کند بنوش و منتظر رحمت خدا می‌باش   گرت هواست که چون…

غزل    ۲۷۳   اگر رفيق شفيقی درست پيمان باش حريف خانه و گرمابه و گلستان باش   شکنج زلف پريشان به دست باد مده مگو که خاطر عشاق گو پريشان باش   گرت هواست که با خضر همنشين باشی نهان ز چشم سکندر چو آب حيوان باش   زبور عشق نوازی نه کار هر مرغيست…