دسته: حافظ

غزل    ۱۱۴   همای اوج سعادت به دام ما افتد اگر تو را گذری بر مقام ما افتد   حباب وار براندازم از نشاط کلاه اگر ز روی تو عکسی به جام ما افتد   شبی که ماه مراد از افق شود طالع بود که پرتو نوری به بام ما افتد   به بارگاه تو…

غزل    ۱۱۳ بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد که تاب من به جهان طره فلانی داد دلم خزانه اسرار بود و دست قضا درش ببست و کليدش به دلستانی داد شکسته وار به درگاهت آمدم که طبيب به موميايی لطف توام نشانی داد تنش درست و دلش شاد باد و خاطر خوش…

غزل    ۱۱۱   عکس روی تو چو در آينه جام افتاد عارف از خنده می در طمع خام افتاد   حسن روی تو به يک جلوه که در آينه کرد اين همه نقش در آيينه اوهام افتاد   اين همه عکس می و نقش نگارين که نمود يک فروغ رخ ساقيست که در جام افتاد…