دسته: شعرا

۱۸ ‫وقتِ درو ، به سنبله چین داسها نگر ‫بیچین اوْستى ، سونبول بیچن اوْراخلار ‫گویى به زلف شانه زند شانه ها مگر ‫ایله بیل کى ، زوْلفى دارار داراخلار در کشتزار از پىِ مرغان ، شکارگر ‫شکارچیلار بیلدیرچینى سوْراخلار ‫دوغ است و نان خشک ، غذاى دروگران ‫بیچین چیلر آیرانلارین ایچللر ‫خوابى سبک ،…

۱۹ ‫حیدربابا ، چو غرصة خورشید شد نهان ‫حیدربابا ، کندین گوْنى باتاندا ‫خوردند شام خود که بخوابند کودکان ‫اوشاقلارون شامین ئییوب ، یاتاندا ‫وز پشتِ ابر غمزه کند ماه آسمان ‫آى بولوتدان چیخوب ، قاش-گؤز آتاندا ‫از غصّه هاى بى حدِ ما قصّه ساز کن ‫بیزدن ده بیر سن اوْنلارا قصّه ده ‫چشمان خفته…

۲۰ ‫قارى ننه چو قصّة شب ساز میکند ‫قارى ننه گئجه ناغیل دییَنده   ‫کولاک ضربه اى زده ، در باز مى کند ‫کوْلک قالخیب ، قاپ-باجانى دؤیَنده   ‫با گرگ ، شَنگُلى سخن آغاز مى کند ‫قورد گئچینین شنگوْلوْسون یینده   ‫اى کاش بازگشته به دامان کودکى ‫من قاییدیب ، بیرده اوشاق اوْلئیدیم  …