دسته: اپلیکیشن نینوایان

قصیده شماره 31     جداگانه سوزم ز هر اختری مگر هست هر اختری، اخگری   یکی سنگ سختم که بگشاد چرخ ز چشم من آبی ز دل آذری   همه کار بازیچه گشته است از آنک سپهر است مانند بازیگری   گهی عارضی سازد از سوسنی گهی دیده‌ای سازد از عبهری   گهی زیر…

شماره 350   ز بعد وقت نومیدی امیدیست به زیر کوری اندر سینه دیدیست   نبینی نور چون دانی تو کوری سیه نادیده کی داند سپیدیست   قرین صد هزاران نقش و معنی نهان تصریف سلطان وحیدیست   که جنباننده این نقش و معنی‌ست چو بادی رقص‌های شاخ بیدیست   مشو نومید از دشنام دلدار…

شماره 349   مبر رنج ای برادر خواجه سختست به وقت داد و بخشش شوربختست   اگر چه باغ را نیمی گرفته‌ست ولیکن سخت بی‌میوه درختست   گشاده ابروست و بسته کیسه مشو غره که او را سیم و رختست   دو دستش را به تخته دوختستند چه سود ار خواجه بر بالای تختست  …