دسته: شعرا

آشوب خزان خورشيد دگر نور دلاويز ندارد مه پرتو مات هوس انگيز ندارد در باد بهاري ز بس آشوب خزان است گل وحشتي از غارت پاييز ندارد آنكس كه ندارد هنر عشق و محبت زو رحم مجوييد كه اين نيز ندارد آلوده ام اما همه شب غرق مناجات با دوست سخن اينهمه پرهيز ندارد گيتي…

سنگین جوهر خوش خبر مي آيم اي غم از دلم پرواز كن خرمني گل را بدامن مي كشم ره باز كن روز گارا ز آتش دل بند بندم ، سوختي در ني جانم ، نواي تازه اي را ساز كن بر لبم فريادها بود اي هنر پرور زمان روح خاموش مرا، از نو سخن پرداز…

غزل  ۱۳۰   سحر بلبل حکايت با صبا کرد که عشق روی گل با ما چه‌ها کرد   از آن رنگ رخم خون در دل افتاد و از آن گلشن به خارم مبتلا کرد   غلام همت آن نازنينم که کار خير بی روی و ريا کرد   من از بيگانگان ديگر ننالم که با…