دسته: شعرا

غزل  ۱۳۵   چو باد عزم سر کوی يار خواهم کرد نفس به بوی خوشش مشکبار خواهم کرد   به هرزه بی می و معشوق عمر می‌گذرد بطالتم بس از امروز کار خواهم کرد   هر آبروی که اندوختم ز دانش و دين نثار خاک ره آن نگار خواهم کرد   چو شمع صبحدمم شد…

معنی انسان بحث ایمان دگر و جوهر ایمان دگر است جامه پاکی دگر وپاکی دامان دگر است کس ندیدیم که انکار کند وجدان را حرف وجدان دگر و گوهر وجدان دگر است کس دهان را به ثناگویی شیطان نگشود نفی شیطان دگر و طاعت شیطان دگر است کس نگفته است ونگوید که دد ودیو شوید…

غزل    ۴۶   گل در بر و می در کف و معشوق به کام است سلطان جهانم به چنين روز غلام است   گو شمع مياريد در اين جمع که امشب در مجلس ما ماه رخ دوست تمام است   در مذهب ما باده حلال است وليکن بی روی تو ای سرو گل اندام حرام…