دسته: شعرا

غزل    ۲۷۶   باغبان گر پنج روزی صحبت گل بايدش بر جفای خار هجران صبر بلبل بايدش   ای دل اندربند زلفش از پريشانی منال مرغ زيرک چون به دام افتد تحمل بايدش   رند عالم سوز را با مصلحت بينی چه کار کار ملک است آن که تدبير و تامل بايدش   تکيه بر…

غزل    ۲۷۵   صوفی گلی بچين و مرقع به خار بخش وين زهد خشک را به می خوشگوار بخش   طامات و شطح در ره آهنگ چنگ نه تسبيح و طيلسان به می و ميگسار بخش   زهد گران که شاهد و ساقی نمی‌خرند در حلقه چمن به نسيم بهار بخش   راهم شراب لعل…

غزل    ۲۷۴   به دور لاله قدح گير و بی‌ريا می‌باش به بوی گل نفسی همدم صبا می‌باش   نگويمت که همه ساله می پرستی کن سه ماه می خور و نه ماه پارسا می‌باش   چو پير سالک عشقت به می حواله کند بنوش و منتظر رحمت خدا می‌باش   گرت هواست که چون…