دسته: شعرا

چهل و دوم   ماییم و بخت خندان، تا تو امیر مایی ای شیوهات شیرین، تو جان شیوهایی   آن لب که بسته باشد، خندان کنیش در حین چشمی که درد دارد، او را چو توتیایی   سوگند خورده باشد، تا من زیم، نخندم سوگند او بسوزد، چون چهره برگشایی   هر مردهٔ که خواهی…

چهل و سوم   زین دودناک خانه گشادند روزنی شد دود و، اندر آمد خورشید روشنی   آن خانه چیست؟ سینه و آن، دود چیست؟ فکر ز اندیشه گشت عیش تو اشکسته گردنی   بیدار شو، خلاص شو از فکر و از خیال یارب، فرست خفتهٔ ما را دهل زنی   خفته هزار غم خورد…

چهل و چهارم   گر مه و گز زهره و گر فرقدی از همه سعدان فلک اسعدی   نیستی از چرخ و ازین آسمان سخت لطیفی، ز کجا آمدی؟   چونک به صورت تو ممثل شوی ماه رخ و دلبر و زیبا قدی   از تو پدید آمده سودای عشق وز تو بود خوبی و…