دسته: شعرا

غزل شمارهٔ ۹۴   در ین بوستانم نه هائی نه هوئی درین گلستانم نه رنگی نه بوئی چه کردم چه گفتم چه دیدی که هرگز نیائی نپرسی نخواهی نجوئی خمارم کجا بشکند جام و باده بهر حال اگر خم نباشد سبوئی دویدیم چون آب بر روی عالم ندیدیم در هیچ آب رو‌ئی نکردیم هرگز کسی…

شماره 414 روز و شب خدمت تو بی‌سر و بی‌پا چه خوشست در شکرخانه تو مرغ شکرخا چه خوشست   بر سر غنچه بسته که نهان می‌خندد سایه سرو خوش نادره بالا چه خوشست   زاغ اگر عاشق سرگین خر آمد گو باش بلبلان را به چمن با گل رعنا چه خوشست   بانک سرنای…

شماره 413 من نشستم ز طلب وین دل پیچان ننشست همه رفتند و نشستند و دمی جان ننشست   هر کی استاد به کاری بنشست آخر کار کار آن دارد آن کز طلب آن ننشست   هر کی او نعره تسبیح جماد تو شنید تا نبردش به سراپرده سبحان ننشست   تا سلیمان به جهان…