دسته: مولانا

شماره 253   چند نهان داری آن خنده را آن مه تابنده فرخنده را   بنده کند روی تو صد شاه را شاه کند خنده تو بنده را   خنده بیاموز گل سرخ را جلوه کن آن دولت پاینده را   بسته بدانست در آسمان تا بکشد چون تو گشاینده را   دیده قطار شترهای…

شماره 252   نذر کند یار که امشب تو را خواب نباشد ز طمع برتر آ   حفظ دماغ آن مدمغ بود چونک سهر باید یار مرا   هست دماغ تو چو زیت چراغ هست چراغ تن ما بی‌وفا   گر دبه پر زیت بود سود نیست صبح شود گشت چراغت فنا   دعوت خورشید…

شماره 251   پیشتر آ پیشتر ای بوالوفا از من و ما بگذر و زوتر بیا   پیشتر آ درگذر از ما و من پیشتر آ تا نه تو باشی نه ما   کبر و تکبر بگذار و بگیر در عوض کبر چنین کبریا   گفت الست و تو بگفتی بلی شکر بلی چیست کشیدن…